Ruud Poppelaars

Danke Hildegard Knef!


“laß mich bei dir sein,
so nah bei dir sein”


laat me het geschilderd medaillon zijn
dat je borst hoort kloppen
de fijne V van je uitgesneden hals

schuif je zwarte ogen uit
verstop me in je diepe grotten
giet me in als een fossiel
van al het valse licht vergeten

en verhaal me dan opnieuw
over zon, maan; de planeten
ik zal olie zijn op je stem
nu ik geen barst meer zie


(Ruud Poppelaars)

 

All rights belong to its author. It was published on e-Stories.org by demand of Ruud Poppelaars.
Published on e-Stories.org on 30.03.2009.

 

Comments of our readers (0)


Your opinion:

Our authors and e-Stories.org would like to hear your opinion! But you should comment the Poem/Story and not insult our authors personally!

Please choose

Previous title Previous title

Does this Poem/Story violate the law or the e-Stories.org submission rules?
Please let us know!

Author: Changes could be made in our members-area!

More from category"Liefde & Romantiek" (Poems)

Other works from Ruud Poppelaars

Did you like it?
Please have a look at:

prisma - Ruud Poppelaars (Liefde & Romantiek)
Dans mon lit - Rainer Tiemann (Liefde & Romantiek)
Tounge-Twisters - Jutta Walker (Algemeen)