THESIS VOOR VERGEVING

Ach, als ik mijn realiteit maar even kon laten verdwijnen en de grootsheid van het geleefde kon bevatten!

O, als de gave van het bewustzijn maar in mijn handen brandde en ik haar helder hoorde roepen,
aan welke deugd, of aan welk kloppend kwaad of welke kwelling, zou ik de stem van haar as kunnen toeschrijven!

Een man in levend bloed, doodbloedend? Een flits van het universum die hem vestigt...?

Of een koude noordenwind die in zijn borst huilt, onder de halo of de kreet van een grimmige lamp?

Lichtheid en vluchtigheid in fragmenten, mijn ego's en waarom's in fragmenten,
in fragmenten en onder de loep, en in mij, de eeuwigheid:
mijn wezen, mijn wet, mijn vuur;

...ah, eiland van goddelijke pracht dat mij gadeslaat te midden van zeeën en luchten geplaveid met paarse gloed,

met zijn bliksem en tympanons, met zijn harde kiezels,

en ook, hier binnenin, met zijn modder en sneeuw, zijn gespannen furieën en oneindige menselijke ruïnes;

...ah, fysieke en immense vlam van vergeving die ik hier nederig aanbied en vraag,
oh universeel licht,
oh jij, oh jij,
oh lied, menselijk en van mij.

***
Antonio Justel/Orion van Panthoseas
https://oriondepanthoseas.com
[Verkrijgbaar: “All Fires” - Casa del Libro en Amazon: https://amzn.eu/d/1vWd028]
***