OSIRIS AANROEPEN

…wanneer ik brandend door de bitterheid van het bestaan ​​ga,
te midden van een wereld in vlammen, brult de god;

er rollen fragmenten van momenten, uren, jaren en eeuwen voorbij, die zichzelf zuiveren,
er zijn kreten van pijn en vluchtende schaduwen, lawaai en verdriet,
en krachten die uit de wortel van de tijd kwamen om mij te vernietigen

en mijn borst te vermurmelen en volkomen ruïne en dorst te zijn;

…terwijl dit gebeurt, stop ik en schuil ik met mijn lichaam op een parkbankje
omdat ik mijn voeten en handen verlies, mijn taille, mijn gezicht, mijn passie,
en de wind voert ze mee;

auto's rijden voorbij, maar het zijn geen auto's, noch zijn de vogels vogels,
noch zijn de rozen in de tuin rozen;

En er is geen vijandigheid noch godslasterlijke bevelen, alleen een gevallen en verslagen lichaam,
vluchtend voor mijn geliefde en oude zelf, degene met wie ik aan een diepe, serieuze en lange reis begon
door het land van steen en wederopstanding;

…zoals Osiris, wanneer de nacht valt, zal mijn ziel haar schatten zoeken en verzamelen,

en nadat ze die verborgen heeft, zal ze vertrekken;

…maar daarvoor, en de middag uiteenvalt – waar de zon schijnt, waar ze glanst en nog steeds voortduurt –
dwarrelen de vogels, en daar ga ik;

…en nee, er zal geen angst zijn, het licht bevrijdt altijd.

***
Antonio Justel
https://oriondepanthoseas.com
[Verkrijgbaar: “All the Fires” - Casa del Libro en Amazon: https://amzn.eu/d/1vWd028]
***