ODE ALLA MIA ANIMA

… Ik houd je vast in de puurste en eenzame nacht,
puurste en eenzame als een cluster lichtdruppels,
brandend in mijn leven;
… sprankelend in mijn borst,
ben je als een maagdelijke libel die de dauw afwerpt,
en in de dauw zie ik je trillen, allertederste minnaar,
een blad van peterselie, van wijnstok en van olijf.
… moeder, mijn dochter,
je armen zijn als de sneeuwbloem die de kersenboom baarde
… !!!
… en nee, nee, het is geen roes van jou, maar voeding,
het is geen overstromende emotie die het vuur vult en ons vernietigt, nee,
je bent gekomen als de extase van de dageraad om mijn lichamen te overspoelen en te verheerlijken,
waar de tijd ze vult, bevestigt en vergroot;
… omarmd in mijn hart,
is de structuur van de tijd jouw leven en het mijne. ***
Antonio Justel/Orion de Panthoseas
https://oriondepanthoseas.com
[Te koop: “All the Fires” - Casa del Libro en Amazon: htps://amzn.eu/d/1vWd028]
***